Wanneer ik terugkijk op een werkzaam leven, dan kom ik tot de aangename vaststelling dat 'verbinding' een steeds terugkerende factor is geweest. Of het nu onderwijs, journalistiek, mediating dan wel fotografie betreft. Het was in mijn onderwijsperiode dat ik besefte dat de jonge generatie onze hulp nodig heeft. Te vaak hoorde ik dat je met 'de jeugd van tegenwoordig' niks meer kunt. Brutaal, eigenwijs, lui, gemakzuchtig... Het is onzin. Je kunt hoogstens zeggen dat we het verkeerde voorbeeld hebben gegeven. Als ik leerlingen een-op-een sprak, was er zonder uitzondering sprake van bijzonder goede wil. In alle opzichten. En met wat hulp brachten ze dat ook in de praktijk. Het was in die tijd dat de waarde van een goede bemiddelaar zich opdrong. Met een studie mediation als gevolg. Inmiddels met de specialisaties onderwijs en overheid. En om een cliché te gebruiken: dat had ik dus vele jaren eerder moeten doen. Goede mediators kunnen de samenleving overeind houden, mensen bijeen brengen, verbonden. Conflicten en polarisatie ontstaan in de meeste gevallen niet door wat mensen wel weten van elkaar maar door wat ze NIET weten van elkaar. 

Mediaten doe ik nog maar af en toe. Maar wel altijd met passie. In een tijd vokl toenemende tegenstellingen kun je je amper iets mooiers wensen dan conflicten uit de wereld helpen. Dus zo af en toe op speciaal verzoek haal ik de verbindende skills tevoorschijn.